Heb je ondertussen ook al gehoord van het vallei-orgasme? Dat zou garant staan voor een orgastisch gevoel dat uren door je lichaam golft. Uren? Geef maar toe dat je verbeelding lichtjes op hol slaat. Begrijpelijk, maar ook jammer.

Hoewel ik onderzoek naar het vrouwelijk orgasme aanmoedig, schieten we ons doel soms voorbij. Tegenwoordig worden er zoveel verschillende orgasmes in de kijker gezet: clitoraal, vaginaal, g-spot, tantrisch … En nu kunnen we volgens Marleen Janssen, de Nederlandse schrijfster van het pas verschenen boek ‘Alleen voor vrouwen’, na enige oefening het indrukwekkende vallei-orgasme bereiken, geïnspireerd op de oosterse tantrische seks. De orgasmemenukaart is dus enorm uitgebreid en daar wringt het schoentje: goede seks gaat niet over het soort orgasme of over een orgasme tout court. Goede seks gaat in mijn ogen juist over samen zijn en versmelten, samen ontspannen en genieten. Als daar een orgasme bij komt kijken, als kers op de taart, is dat geweldig. Maar het lijkt me niet het ultieme streven van een vrijpartij. Door al die aandacht lijkt het iets wat we als vrouwen moeten bereiken, liefst meerdere malen. Er zijn zelfs vrouwen die dit letterlijk naar hun man toe vertalen: als je op verschillende manieren kan klaarkomen, moet je partner in staat zijn om je deze orgasmen te schenken. En wat zegt het over hem als dit niet lukt? Over druk gesproken! Verwachten we niet te veel van onszelf en onze mannen?

Op een feestje zag ik een bevriend koppel bij wie het seksleven al een tijdje te wensen over liet. Zij had voordien enkele relaties die amper bevredigend waren, maar die frustraties had ze er lange tijd bijgenomen omdat de seks zo subliem was. Op den duur gaf dit soort relatie haar toch niet waar ze echt naar op zoek was in het leven, zoals vriendschap, warmte, intimiteit en betrokkenheid. Die vond ze wel bij haar huidige vriend en dat maakte haar erg gelukkig. Ze vonden zichzelf het perfecte koppel, tenminste als hun seks leven zou verbeteren. Om de twee weken vreeën ze en een vrijpartij duurde ongeveer een halfuurtje. Tijdens een gemiddelde vrijpartij kwam ze twee tot drie keer klaar, zo vertelde mijn vriendin. En dat vond ze te weinig. Zeker omdat ze ‘maar’ om de twee weken vrijden. Hij voelde zich erg gepusht om meer en beter met haar te vrijen. Uiteraard werkte die druk juist verlammend, waardoor zij nog gefrustreerder werd. Zo gefrustreerd dat ze zelfs de relatie in twijfel ging trekken. Terwijl hij naar eigen zeggen zielsveel van haar hield, maar simpelweg niet meer wist hoe hij haar tevreden kon houden. Dus deed hij maar niks, zo kon hij ook niets verkeerd doen. Ze vonden het zonde dat ze er niet in slaagden van elkaar te genieten. De prestatiedruk weghalen, was voor hen het belangrijkste.

Op vlak van seks moet er niets: je moet niet veel vrijen, je moet niet lang vrijen, je moet niet veel klaarkomen, je moet doen waar je je goed bij voelt. Juist doordat haar vorige relaties zo leeg waren, moest mijn vriendin die wel opvullen met mindblowing seks. Het koppel moest leren om afstand te doen van alles waarvan ze dachten dat het moest, en ging op zoek naar waar zij behoefte aan hadden. Dat bleek wat minder spectaculair.

En waarom ook niet? Bij momenten worden we verleid om vaak onhaalbare idealen na te streven. Count your blessings op vlak van seks. Je wordt er een stuk gelukkiger van.

Door Kaat Bollen

Uit Nina 306, 25 januari 2014

SHARE

Leave a Reply

Your email address will not be published.