Veel mensen zijn verleerd om hun intuïtie te volgen en onderdrukken hun instinct terwijl we ons aanvoelen niet voor niets hebben. Je intuïtie is je innerlijke raadgever die je door het mijnenveld van onbegrijpelijke zaken kan loodsen, de liefde op kop.

Vaak geeft je intuïtie jou als een soort boodschappertje nieuws door waar je nog niet klaar voor bent. Dingen die je hart aanvoelt, maar die je hoofd nog niet wil horen. Als het daarop aankomt, is het een kwestie van je buikgevoel te durven volgen. Zeker de liefde is niet logisch te verklaren of rationeel te vatten. Zo was er een vrouw van in de dertig die er achterkwam dat haar man een affaire had met een andere man. Eerst beweerde ze nog dat ze dit nooit van haar echtgenoot had verwacht, maar daarna moest ze toegeven dat er in het verleden toch al veel signalen waren. Meer dan genoeg signalen misschien, maar zij vond er telkens een uitvlucht voor. Zo keek hij meer naar mannen dan zij.

Irena hield zichzelf voor dat hij dit deed om de concurrentie te bekijken. Ook had ze weleens homoporno op zijn pc gezien, dat kwam vast omdat hij in zijn experimentele fase was. De erotische getinte sms’jes naar een oude schoolkameraad had ze onder dezelfde noemer geplaatst. Af en toe was het door haar hoofd geflitst dat Sam biseksueel kon zijn. Maar ze had haar intuïtie gesust en het laten rusten. Zolang ze het niet ter sprake bracht, moesten ze er als koppel niets mee, dat leek haar comfortabeler. Tot het moment dat de affaire uitkwam en er wel over gepraat móést worden. Toen kon ze zichzelf wel voor de kop slaan dat ze niet eerder geluisterd had naar haar intuïtie.

Deze situatie gaat op voor veel mensen die vermoeden dat hun partner vreemdgaat. Vaak zijn er signalen genoeg: ineens verstopt hij zijn gsm, mag je zijn rekening niet meer zien. Hij werkt heel lang over of vertelt niets meer over het werk, hij klikt zijn computerschermen weg als je langsloopt, is wat minder lief of juist opvallend liever. Dat zijn allemaal zaken die vaak alarmbellen doen afgaan. Maar wat dan? Vaak is het moeilijk om die gevoelens te verwoorden naar je partner. Je wil geen slapende honden wakker maken. Of je wil niet dat hij kwaad wordt en dat je de sfeer tussen jullie verpest. Of je wil niet dat hij de zaken omdraait en jou gaat beschuldigen. ‘Je controleert mij, dus?’ Dat zijn mogelijke redenen waardoor je vaak niks zegt.

Toch merk ik dat dit gevoel, ook al blijft het onuitgesproken, veel invloed heeft. Een vrouw die vermoedt dat haar man vreemdgaat is vaak een stuk geremder. Durft minder, voelt zich slechter in haar vel. Je letterlijk en figuurlijk blootgeven aan iemand die je niet vertrouwt is erg moeilijk.

Wees daarom eerlijk met jezelf. Erken dat je intuïtie je iets probeert te vertellen. Uiteraard moet je hier voor open staan. Dat houdt in dat je af en toe tijd moet maken om stil te worden zodat je kán luisteren naar je intuïtie. Wanneer je steeds maar doorrent zonder de dingen in vraag te stellen, is er geen plaats voor je buikgevoel. Maak hier bewust plaats voor en ga af en toe eens op de rem staan. Een wandeling in de natuur is een goed begin. En wanneer je intuïtie dan tot je doordringt, ga dan na wat je ermee wil doen. Wees ook eerlijk tegen je partner. Als jij met vermoedens of angsten rondloopt, gaan die sowieso invloed hebben op jou en op jullie relatie. Spreek je gevoel uit. Op die manier kan je tenminste verder.

Door Kaat Bollen

Uit Nina 345, 24 januari 2015

SHARE

Leave a Reply

Your email address will not be published.