Af en toe worstelen koppels met leeftijdsgerelateerde problemen. Een midlifecrisis is het typevoorbeeld. Vaak stellen mensen nog liever hun relatie in vraag dan henzelf. En kiezen ze een andere, jongere partner, wat ook vrouwen al eens doen.

Vaak kiezen mensen een jongere partner in de hoop dat daarmee al hun levensvragen van de baan zijn. Dat is zelden het geval, al komt dat inzicht meestal te laat. Ik kom in mijn praktijk weleens een cougar tegen, een oudere vrouw die er met een jongere man vandoor gaat. Die term – poema in het Nederlands – impliceert dat een prooi nauwlettend in de gaten gehouden wordt, voor de cougar toeslaat en ze die niet meer laat gaan.

De cougars die ik mijn praktijk zie, zijn gelukkig van een heel andere orde. Het zijn gewone vrouwen die zich goed in hun vel voelen en jong van geest zijn. Dat ze op een jongere partner vallen, is dus niet zo vreemd. En ook niet erg. Relaties met een groot leeftijdsverschil kunnen best werken. Het is een cliché, maar uiteindelijk is je leeftijd slechts een getal. Het zegt iets over jou, maar zeker niet alles. Minstens even belangrijk is hoe je je voelt en hoe je je gedraagt. En het is vooral op dat gebied dat het moet klikken met een partner.

Dat koppels met een groot leeftijdsverschil toch bij mij belanden, heeft meestal meer te maken met het feit dat ze zich allebei in een andere levensfase bevinden. De ene studeert nog en kan ten volle van het leven genieten, terwijl de andere werkt en dus vroeg op moet om te gaan werken – het liefst zonder kater. Of de ene steekt veel energie in zijn werk, terwijl de andere al van zijn (brug)pensioen geniet en elke dag kan uitslapen.

Dat zijn zaken die het moeilijk kunnen maken. En wanneer een van beide partners in een andere levensfase terechtkomt, moet er een nieuw evenwicht worden gevonden. Dat is niet altijd gemakkelijk. Zeker niet omdat elke levensfase voor- en nadelen heeft. Elke dag vroeg uit de veren moeten terwijl je partner kan blijven liggen, kan wrevel veroorzaken. Niet helemaal terecht misschien, maar gevoelens zijn nu eenmaal wat ze zijn. Als je erin slaagt om eerlijk te zijn, kun je het als koppel overwinnen. Eerlijk tegenover je partner, maar vooral ook eerlijk tegenover jezelf. En dat laatste kan wel eens een zware dobber zijn.

Ook andere moeilijkheden kunnen zich voordoen bij cougars. Momenteel heb ik een 26-jarige man in begeleiding. Aanvankelijk zocht hij mijn hulp omdat hij vastzat in zijn leven. Op een dag bracht hij zijn nieuwe vriendin mee, die net 40 geworden was. Ze straalden allebei. Maar hoe blij ze ook waren met elkaar, ze worstelden met hun kinderwens. De vrouw wilde er wel graag, had de hoop al opgegeven, maar door mijn cliënt te leren kennen, werd het toch nog mogelijk. Er was wel haast bij, aangezien haar biologische klok tikte. Wachten was voor haar geen optie. Ze vond het ook niet nodig: ze hielden toch van elkaar? Mijn cliënt kon haar redenering volgen, maar wilde niets overhaast doen, zeker geen kind krijgen. Als het leeftijdsverschil er niet geweest was, was dit vermoedelijk geen punt geweest. Na ons gesprek besefte de vrouw dat ze haar kersverse vriend wat meer tijd moest geven. In eerste instantie om aan de relatie te wennen, maar ook aan het idee dat hij wellicht sneller vader zou worden dan hij had gedacht. In tussentijd verkennen ze elkaar. Want het spreekt voor zich dat ze veel van elkaar kunnen leren, in en buiten bed.

Door Kaat Bollen

Uit Nina 320, 3 mei 2014

No Comments

Er zijn in het leven dingen die niet op te lossen vallen en die we moeten accepteren zoals ze zijn. Als het gaat over zaken die je storen aan andere mensen, is dit vaak erg moeilijk. Want een andere persoon kan alleen veranderen als hij dat zelf wil en daar heb jij geen controle over. Het is belangrijk je daarvan bewust te zijn: wanneer bijvoorbeeld je partner niet is wie jij zou willen, moet je ofwel bij hem weggaan ofwel accepteren dat hij is wie hij is. Een persoon veranderen lukt niet. Hoe meer je dat gaat proberen, hoe frustrerender jullie je gaan voelen.

Soms is het dus in het belang van jullie relatie nodig om je bij de dingen neer te leggen. Om niet meer telkens te foeteren over zijn onderbroek die rondslingert. Uiteindelijk doe je dit vooral jezelf aan en maak je jezelf het leven moeilijker. Dit geldt uiteraard niet alleen voor de relatie die je met je partner hebt! Vaak merk ik dat veel mensen zich ook ergeren aan het gedrag van hun ouders. Want daar waar je nog zelf kiest voor de partner en de vrienden die je hebt, heb je geen keuze als het gaat over je ouders. Ze zijn wie ze zijn, hoe moeilijk dat ook is. Zeker wanneer mensen er meer jaren op de teller bij krijgen en zelf ouder worden, merk ik dat ze zich kunnen opwinden in het gedrag van hun eigen ouder. Vaak gaat dit met veel frustraties gepaard. Terwijl het geen nederlaag of schande is als je je neerlegt bij dingen die je storen. In een relatie, of het nu met je partner of je ouders is, gaat het sowieso niet om winnen, maar zelfs al zou dat toch het geval zijn, dan is aanvaarding zeker geen verlies. Integendeel: je zal zelf minder ergernis ervaren, de andere partij zal minder druk voelen en daardoor zal de sfeer in jullie relatie verbeteren.

Ik begrijp dat het niet gemakkelijk is om je goede humeur te bewaren als je weer maar eens struikelt over een onderbroek, maar probeer voor jezelf altijd de afweging te maken: wat kost je het meeste energie. Die slip even in de wasmand gooien of je partner zijn levieten lezen en sakkerend naar het werk vertrekken? Inderdaad. Hetzelfde geldt voor je ouders: als ze altijd al erg materialistisch waren, zal dat niet snel veranderen. Dat kan moeilijk zijn als het botst met je eigen normen en waarden. Zeker mensen van enige leeftijd breng je niet zomaar van oude overtuigingen of gewoonten af. Ga voor jezelf dus na in welke tekortkomingen of irritaties je jouw energie wil steken. Vermoedelijk zijn het er maar een paar die echt de discussie waard zijn en zijn er veel meer positieve punten die nu misschien van jou te weinig aandacht krijgen.

Door Kaat Bollen

Uit Nina 350, 28 februari 2015

No Comments

Vrouwen staan seksueel meer en meer op hun strepen. Dat is ooit anders geweest. Heel vroeger stond onze seksualiteit puur in het teken van de man. Hij moest het fijn hebben en klaarkomen. Dat was nodig voor de voortplanting. Geen wonder dat het vrouwelijke orgasme daardoor pas ontdekt werd in de jaren vijftig. Gelukkig hebben we sinds dan heel wat vooruitgang gemaakt. Met de ontdekking van anticonceptie kunnen vrouwen sinds de jaren 50 volop genieten van seks. Maar dat we ook opkomen voor onze seksualiteitsbeleving is een relatief nieuw fenomeen.

Hoe meer er geschreven en gesproken wordt over vrouwelijke seksualiteit, hoe meer vrouwen hun seksualiteit ook in vraag durven te stellen. Wat daarbij de laatste jaren erg opvalt, is dat veel vrouwen het graag iets pittiger hebben. Het hele ‘Fifty Shades of Grey’-gebeuren heeft hieraan bijgedragen, maar dat is zeker niet de enige reden.

Uit onderzoek blijkt dat mensen in meer prestatiegerichte samenlevingen meer de behoefte hebben aan BDSM (Bondage – Dominantie en Onderwerping – Sadisme – Masochisme). Dat is niet zo vreemd: in een prestatiegerichte maatschappij moet je de hele tijd presteren en beslissingen nemen. BDSM is net het tegenovergestelde: daar moet je je aan overgeven. En dat kan een hele verademing zijn. De hype heeft enkel een onderhuids verlangen naar boven gebracht. Veel meer vrouwen durven er eindelijk voor uit te komen dat ze het graag wat ruwer hebben, zonder schrik dat ze hierdoor anders bekeken worden. Gelukkig zijn veel mannen hiervoor te vinden: het sluit aan bij hun natuurlijke dominantie. Toch is deze verschuiving niet voor elke man even gemakkelijk. Er zijn veel mannen die blij zijn met hoe hun seksleven was. Dit ineens moeten veranderen onder impuls van je vrouw, is niet evident. Zeker niet omdat je je kwetsbaar moet opstellen wanneer je iets nieuws probeert: je weet niet zeker hoe iets in elkaar zit en hoe je er dus mee aan de slag moet. De kans dat je, zeker in het begin, de mist ingaat, bestaat.

Wanneer je als vrouw voelt dat dit net die aanvulling op jullie seksleven is waar jij behoefte aan hebt, durf dan het voortouw te nemen. Zo kan je partner ervaren hoe het is, zonder dat hij zich zorgen moet maken over afwijzing of falen. Coachen al doende, dus. Na enkele keren kan hij dan – letterlijk – de touwtjes in handen nemen.

Door Kaat Bollen

Uit Nina 348, 14 februari 2015

No Comments

De voorbije maand was er één van uitersten. Ofwel gingen koppels aan hun relatie werken, ofwel gingen ze uit elkaar. Januari zou dé maand bij voorkeur zijn om te scheiden. Heb jij die keuze gemaakt, voel je dan vooral niet schuldig.

De Europese overspelsite Victoria Milan onderzocht waarom partners in januari meer geneigd zijn de brui te geven aan hun relatie. De vaakst gekozen reden was de gezins-stress die met de vakantie gepaard ging (43,6%). Hoge verwachtingen, de partner meer zien, dat maakt het volgens Victoria Milan moeilijker om te negeren wat er misloopt. Al is er een verschil tussen het plan koesteren en effectief de scheiding aanvragen. Want bij een scheiding wint niemand: noch de ouders, de kinderen, de kennissenkring of de familie. Iedereen moet noodgedwongen keuzes maken. Intussen moet je door een verwerking, want je neemt afscheid van je partner en jullie toekomstbeeld, van vrienden, huis en schoonfamilie. Dat je ook de kinderen een stukje verliest, is vaak moeilijk. Want dat is niet waar je aan denkt als je aan je nageslacht begint.

Je kan ervoor kiezen om geen partners meer te zijn, maar je blijft wel allebei ouders. Er moet overlegd over vakanties en hobby’s, er is de verhuis van boekentassen, zwemgerief en knuffelberen. Naast alle praktische zaken is er de emotionele rollercoaster. Veel mensen weten niet waarheen met die gevoelens van pijn, want onze samenleving vindt dat je zo snel mogelijk de draad weer moet opnemen. Na enkele avonden wenen, hebben je vriendinnen het vaak gehad met je verdriet, of die indruk krijgen veel vrouwen toch, dat anderen niet op hun verdriet zitten te wachten en ze er niemand mee willen lastigvallen. Dus kroppen ze alles op tot het er toch uit moet. Op zo’n moment komen ze bij mij aankloppen, want bij mij mag er geweend worden. Als het nodig is, luister ik vijftig keer naar het verhaal zonder te veroordelen. En dat is voor velen een hele opluchting. Vaak hebben betrokkenen het gevoel dat ze partij moeten kiezen. Voor allebei kiezen gaat niet, onpartijdig blijven al evenmin. Zo wordt je als je pas gescheiden bent voortdurend geconfronteerd met meningen. Over jou, over je ex, zelfs over je gezin. Terwijl je daar op dat moment geen nood aan hebt.

Je zou ervan versteld staan hoeveel vrouwen er zelf voor kiezen hun huwelijk stop te zetten, terwijl ze aan niemand durven toe te geven dat ze hun kinderen elke dag opnieuw ongelofelijk missen. Even goed vinden vrouwen het fijn om wat tijd voor zichzelf te hebben op hun kinderloze dagen, maar daarover spreken is een al even groot taboe. Dat heeft alles te maken met het schuldgevoel, waar zeker mama’s erg gevoelig aan zijn.

Maar dat is niet nodig. Na een scheiding moet je een nieuw evenwicht kunnen vinden. Dat duurt best een hele tijd. Voor het zover is mag je wenen, schelden, hopeloos zijn en het echt niet meer weten. Maar weet dat je daarna weer mag genieten, zelfs als je kinderen niet bij je zijn. Je schuldig voelen over je gevoelens heeft nooit zin. Ze zijn wat ze zijn. Aanvaard ze dus. Het kan helpen om je gevoelens te visualiseren, van je schuldgevoel bijvoorbeeld een venijnig duiveltje of een grote regenwolk te maken, die je negativiteit influistert. Zo is het gemakkelijker te accepteren zonder eraan toe te geven. En zoek iemand die er net hetzelfde over denkt om mee te praten. Want geloof me, dat lucht op!

Door Kaat Bollen

Uit Nina 346, 31 januari 2015

No Comments

De vrouw die verliefd werd op haar begripvolle collega. De man die aan de haal ging met zijn schoonzus, het meisje dat viel voor de charmes van haar eerste vriendje … Buitenechtelijke relaties blijven populair. Mijn tip: een minnaar wordt overbodig als je eigen partner diezelfde aandacht krijgt!

Net op het moment dat het wat minder gaat in de relatie, willen veel mensen graag van het groenere gras aan de andere kant proeven. Er is meer stress, meer ruzie en gaandeweg vergeet je een beetje waarom je alweer voor je partner gevallen bent. Wanneer er dan een andere bekoorlijke man voorbijkomt die zijn interesse laat blijken en je het hof begint te maken, is het niet altijd even makkelijk om daaraan te weerstaan. Helaas. Want in negen van de tien gevallen verdort het gras aan die andere kant. Eens de verliefdheid over is, komen ook in de buitenechtelijke relatie strubbelingen boven. En dan is het jammer dat je daarvoor een relatie hebt opgegeven die misschien zo slecht nog niet was.

Spijt komt altijd te laat, ook bij mensen die van twee walletjes eten. Eens het overspel uitkomt – en uitkomen zal het, daar ben ik van overtuigd – gaan de poppen aan het dansen. Een relatie na bedrog een tweede kans geven is moeilijk: eens het vertrouwen gebroken is, valt het moeilijk te herstellen. Begin er daarom niet aan. Hoe verleidelijk het soms ook lijkt. Fantaseer liever over die knappe buurman of die lieve collega en laat het daarbij. Als het probleem dieper zit, durf dan vooral je relatie eens onder de loep te nemen. Want vaak zijn we vatbaarder voor romantische of erotische impulsen van buitenaf als er in onze relatie iets schort. Dat is niet altijd het geval, maar toch erg vaak. In plaats van verlekkerd naar je collega te kijken, wees je beter eens kritisch tegenover je eigen relatie. Heb je het gevoel dat je daarin iets tekort komt? Dat kan, maar daar hoef je je niet bij neer te leggen. Daar valt iets aan te doen.

Meer nog, in de meeste gevallen kan je er zélf iets aan doen. In een relatie ben je met twee, wat wil zeggen dat jullie allebei jullie relatie nieuw leven kunnen inblazen. Het is dus belangrijk om niet het passieve slachtoffer uit te hangen. Denk maar aan het klassieke ‘mijn vrouw begrijpt me niet’. Daar schiet je niets mee op. Beter vraag je jezelf af wat je kan doen om je relatie te verbeteren. Heel vaak is de eerste stap hiervan praten.

Een vaak gehoorde reden om een buitenechtelijke relatie aan te gaan, is precies dat men beter kan praten met de nieuwe partij. Als dit de oorzaak van de wrevel is, zoek in dat geval het gesprek met je eigen partner meer op. En ga eens na hoe het komt dat jullie nog maar zelden tot een goede babbel komen. Is daar nog wel plaats en ruimte voor of zit heel jullie leven vol met verplichtingen? Kom je nog tot een rustig gesprek of spuw je er alles uit wanneer je net terugkomt van het werk? Het spreekt voor zich dat dit niet bevorderend is voor een diepgaand gesprek.

Het kan ook dat je te weinig uitdaging vindt in jullie seksleven. Laat je ongenoegen weten aan je partner, vertel hem wat je graag hebt en wat je mist. Het kan helpen om te doen met je partner wat je met een mogelijke minnaar zou doen. Pittige berichtjes sturen, nieuwe lingerie kopen en afspreken in hotelletjes. Neem de tijd om samen te eten en te praten. Er is soms niet veel voor nodig om je relatie boeiend te houden. Zo boeiend dat je geen extra input meer nodig hebt.

Door Kaat Bollen

Uit Nina 344, 17 januari 2015

No Comments

Pas wanneer je partner weet wat je van hem verlangt, kan hij hier ook aan tegemoetkomen. Alle mythes over ware liefde ten spijt, de andere kan je gedachten écht niet lezen. En misschien maar goed ook!

Communicatie die mank loopt is meer dan eens oorzaak van conflicten tussen koppels. Verwachtingen die niet duidelijk worden uitgesproken, waarna onvermijdelijk de teleurstelling volgt. Gevoelens waarvan we verwachten dat onze partner ze op ons gezicht kan lezen, wat natuurlijk niet altijd kan, en waarna weer teleurstelling volgt. Het is dus belangrijk om duidelijk te zijn. Beter te duidelijk dan onduidelijk.

Zeg dus niet ‘dat doe ik zo wel’, maar geef aan wanneer dat juist is. Of zeg niet dat je zijn kookkunsten heerlijk vindt, als je het nauwelijks naar binnen krijgt. En als je écht een bepaald cadeau voor je verjaardag wilt, zeg dat dan. Geef geen hints die in jouw beleving overduidelijk zijn, want dat zijn ze absoluut niet. Ook al is het misschien minder romantisch, als je echt je zinnen op iets gezet hebt, sleep hem dan mee naar de winkel. En laat hem de dag nadien in zijn eentje terugkeren. De verrassing is weliswaar minder groot, maar wat heb je aan een grote verrassing, als hetgeen je krijgt niet dat is wat je eigenlijk wenst? Zeg ook niet zomaar dat je het echt niet erg vindt als hij met vrienden nog een pint gaat drinken. Als je hem liever bij jou hebt, durf daar dan voor uit te komen. Want als hij mag, dan gaat hij op café. Jij had daar toch geen problemen mee? En dan kan het wel even duren vooraleer hij terug thuis is, want hij amuseert zich. En hij denkt er al helemaal niet bij dat jij misschien tandenknarsend in de zetel zit te wachten. Je kan dus niet duidelijk genoeg zijn. Om ruzie te vermijden, maar ook uit zelfbescherming. Want daar waar kleine misverstanden tot klein zeer kunnen leiden, leiden grote misverstanden vaak tot groot zeer.

Partners hebben ook dikwijls, zonder het van elkaar te weten, een heel verschillende visie op ontrouw. Voor de ene is kussen bedrog, voor de andere is er pas sprake van overspel wanneer er seks van komt of wanneer er gevoelens in het spel zijn. En wat met digitaal overspel? Telt dat of telt dat niet? Het is niet omdat je niet in real life afspreekt met iemand, dat je zomaar online kan doen wat je wil. Seksueel getinte gesprekjes via mail met collega’s, of in een chatbox lijken soms gewoon leuke ontspanning. Maar stel dat je partner die zou lezen, zou die daarmee instemmen? Hoewel de gesprekken louter digitaal zijn, zit er natuurlijk wel altijd iemand van vlees en bloed aan de andere kant. Je kan dus maar beter aan het begin van je relatie duidelijkheid scheppen, dan hoeft het misschien nooit zover te komen dat jullie er ruzie over zouden krijgen.

Ga er dus nooit zomaar vanuit dat je partner er dezelfde principes op nahoudt als jezelf. Beter dus om vrij snel hierover een gesprek aan te knopen en kleur te bekennen. Op die manier kunnen jullie samen tot gemeenschappelijke invullingen komen en is het voor jullie beiden duidelijk waar de grens ligt. Ik kan het niet vaak genoeg herhalen, communicatie blijft de sleutel tot een gelukkige relatie. Om misverstanden te voorkomen, om jezelf niet teleur te stellen, om te krijgen wat je nodig hebt. Neem dus altijd de tijd om duidelijk te maken wat je bedoelt. Het bespaart jou (en hem) mogelijk veel leed. Doen, dus!

Door Kaat Bollen

Uit Nina 340, 29 november 2014

No Comments

De mens is een gewoontedier en heeft het moeilijk met verandering. Vaak worden we verlamd door angst en maken we liever veilige keuzes, of helemaal geen. Terwijl je net gelukkiger wordt als je af en toe patronen doorbreekt.

Mensen kloppen meestal bij mij aan omdat ze moeite hebben met verandering. Ofwel is er sprake van ongewenste verandering, bedrog of een scheiding. Die is altijd het moeilijkste om te plaatsen. Ofwel willen mensen zélf verandering, ze weten alleen niet goed hoe. Bijvoorbeeld als hun relatie niet lekker meer loopt. Vaak proberen mensen dan van alles om uit hun vastgeroest patroon te raken maar dat is niet gemakkelijk.

Ook al is jouw huidige situatie erbarmelijk, je bent er wel vertrouwd mee. Vaak speelt de onzekerheid over wat komen gaat. Je weet wat je hebt, maar je weet niet waar je naartoe gaat. Dus misschien geef je iets op voor iets wat minder goed is? En wat dan? Door deze angst zijn mensen vaak geneigd om veilige keuzes te maken.

Of nog erger, om helemaal geen keuzes te maken. Zo heb ik sinds kort een vrouw in begeleiding van wie de man een affaire heeft met een andere vrouw. Het is al de tweede relatie buiten zijn huwelijk waarvan hij zijn vrouw op de hoogte gebracht heeft. Verschillende nachten per week blijft hij bij zijn huidige maîtresse slapen, de andere nachten slaapt hij wel in het echtelijk bed. Zijn vrouw vindt dit uiteraard verschrikkelijk maar ze heeft haar man wel de helft van de week voor haar en dat is beter dan niets, toch? Dus blijft ze in deze situatie zitten, hoewel die haar doodongelukkig maakt. Haar hart breekt als haar man vertelt dat zijn vriendin de vrouw van zijn leven is. Maar ze tolereert het. Want hoe moet het anders? Een scheiding is zo ingewikkeld en qua financiën zal ze er niet op vooruit gaan. En dus houdt ze dapper vol. Ik weet nu al dat dit ten koste van haar zal gaan. Deze situatie maakt haar langzaam kapot, alleen moet ze dat zelf nog leren inzien.

Uit angst tolereren we vaak veel te veel. Angst maakt de wolf alleen maar groter waardoor we te lang blijven vasthangen in het vertrouwde, in onze comfortzone. En af en toe is dat niet slecht. Het geeft juist een heel gerust gevoel om te weten waar je aan toe bent. Zeker als je op andere domeinen al veel stress hebt, kan het zalig zijn om je thuis in je comfortzone te wentelen. Je mag er alleen niet in vast blijven zitten! En dat geldt eigenlijk op heel veel gebieden. Zo zag ik een maand geleden een koppel waarvan de man na 15 jaar huwelijk had toegegeven dat hij homo was. Toch klampte zijn vrouw zich wanhopig vast aan hun huwelijk. Als ze nu eens op dieet ging en 20 kilo afviel, zou hij haar dan niet aantrekkelijk kunnen vinden? Of zou hij geen seks met haar kunnen hebben, enkel en alleen voor haar? Zo werkt het dus niet. Soms moet je, hoe moeilijk ook, de sprong durven nemen.

Vaak kan je net een breuk voorkomen als je regelmatig uit je comfortzone stapt. Want zowel je relatie als je seksleven worden erg saai als je altijd alles volgens hetzelfde patroon doet. Als je nooit een risico neemt, kom je juist dan in die welbekende sleur terecht. Het kan net extra schwung aan je leven geven als jullie samen een uitdagende hobby gaan doen of juist op reis gaan naar een onbekende plek. Of als jullie eens in de woonkamer vrijen. Wil je zelf dus gelukkig blijven, met je eigen leven én met je relatie, loont het de moeite om af en toe die veilige comfortzone te verlaten!

Door Kaat Bollen

Uit Nina 338, 15 november 2014

No Comments

Laten we eerlijk zijn. Wij vrouwen zijn een ras apart. Heel gemakkelijk om ons te begrijpen is het niet. Laat staan om te doen wat we verwachten en ons gelukkig te maken. Een handleiding zou voor veel mannen vaak erg welkom zijn.

Driewerf helaas, zo’n handleiding bestaat niet. Elke vrouw is anders en elke situatie vraagt om een andere aanpak. Toch wil ik die arme mannen graag op weg zetten. Het allerbelangrijkste is om duidelijk te communiceren met je vrouw. Elke dag zie ik hoe die basisregel massaal en flagrant over het hoofd wordt gezien. Als je ervoor zorgt dat ze weet wat er in je omgaat, hoeft ze daar niet naar te raden. Want geloof me, dat gaat ze anders wel doen. Als je slechtgezind thuiskomt, vraagt ze zich af hoe dat komt. Had je een drukke dag? Zat je te lang in de file? Of heeft zij misschien iets verkeerd gedaan? Mogelijkheden te over. En daar wil ze zekerheid over. Dat is voor de ‘ondervraagde’ man in kwestie niet altijd even aangenaam. Want als je, bijvoorbeeld, thuiskomt van je werk, wil je even rust. Het beste wat je in dat geval kan doen is kort aangeven hoe het met je gaat. Zeg haar dat je een drukke dag had en een kwartiertje in de zetel gaat zitten. Maar dat je haar daarna wel helpt met het eten. Dat is lekker duidelijk en je vrouw weet meteen waar ze aan toe is.

Op dat vlak verschillen vrouwen niet zoveel van mannen: we hebben het allemaal graag duidelijk. Let wel op: helder communiceren staat niet gelijk aan altijd eerlijk zijn. Het spreekt voor zich dat eerlijkheid belangrijk is. Maar wat heb je eraan als die alleen maar kwetst? Wanneer er dus dingen zijn die je storen aan je vrouw waar ze niets aan kan veranderen, zwijg dan. Zaken waar ze wel iets aan kan veranderen, bespreek je best op een rustig moment. Wees niet bang om haar te zeggen wat je stoort, maar doe dit op een liefdevolle manier. Het beste gebruik je hiervoor de ik-boodschap. Vertrek vanuit je eigen gevoel. Zeg dus niet: je bent nooit thuis! Zeg: Ik vind het jammer dat je zo weinig thuis bent, want ik mis je’.

Communicatie bestaat niet alleen uit zelf praten, ook uit luisteren. En vaak is dat net iets moeilijker voor mannen. Jullie denken namelijk net iets praktischer dan wij en zijn daardoor ook sneller geneigd om oplossingen aan te dragen. Dat is fijn, want vrouwen hebben graag een man die hen helpt. Maar ze willen ook een man die hen begrijpt. Probeer haar dus eerst uit te laten praten en haar gevoel te vatten. Daarna mag je altijd met helpende ideeën op de proppen komen!

And last but not least: een vrouw kan je niet genoeg complimentjes geven! In het begin van een relatie hebben we daar vaak wel genoeg aandacht voor, maar hoe langer de relatie duurt, hoe minder we daarmee bezig zijn. Meer nog, vaak hebben we op den duur meer aandacht voor wat ons stoort. Onderzoek wijst uit dat er tegen elke negatieve opmerking, zeven positieve opmerkingen moeten staan. En dat halen maar weinig koppels! Dus mannen, vergeet niet om haar nieuwe kapsel te prijzen. Of vertel haar dat ze lekker gekookt heeft. En vergeet zeker niet regelmatig te laten merken dat je haar begeert. Dat kan door die complimentjes, maar ook door een blik in je ogen. Of door een subtiele aanraking. Of een wat stouter cadeautje. Je vrouw zal er wel bij varen. En jij ook, want hoe beter zij zich in haar lichaam voelt, hoe meer zij zich kan laten gaan en hoe beter de seks wordt. De investering waard, toch?

Door Kaat Bollen

Uit Nina 336, 31 oktober 2014

No Comments

Seksuologen zijn het er meer en meer over eens dat eenmalige seksuele contacten voordelen bieden. Ze kunnen je zelfvertrouwen opkrikken en omdat je niet zo geremd bent, brengen ze je dichter bij jezelf. Hou wel rekening met de gevoelens die spelen.

Onze moderne samenleving zorgt voor een veranderende seksuele moraal. Onenightstands kunnen zonder dat je je schuldig hoeft te voelen of het etiket van ‘loeder’ opgeplakt krijgt. En hoewel dat voor oudere generaties soms wennen is, zijn zulke contacten zelfs aan te raden. Dat geldt niet voor iedereen, maar als je niets meer verwacht dan een spannende nacht, kan je er een positieve ervaring aan overhouden. Nachtelijke escapades met een wildvreemde kunnen een ideale boost zijn voor het zelfvertrouwen, je voelt je terug aantrekkelijk en je kan je overgeven aan je lusten zonder je af te vragen wat je bedpartner ervan vindt. Dat kan bevrijdend werken.

Neem nu een vrouw van 26 die al enige tijd bij mij in begeleiding is. Ze komt uit een lange relatie met een heel dominante man, die haar systematisch kleineerde. Op het einde van hun relatie vond zij het niet meer dan logisch dat ze denigrerend werd behandeld. Na vijf jaar schoot er van haar zelfbeeld niet veel meer over. Toen haar partner haar in de steek liet voor een andere vrouw, verwonderde dat haar niet eens, want ze was – zo dacht ze – toch niets waard. Beetje bij beetje is ze beginnen inzien dat ze deze man beter kwijt dan rijk was.

Al veranderde dat weinig aan haar zelfbeeld. Samen zijn we op zoek gegaan naar de mooie dingen en stap voor stap begon ze zichzelf terug graag te zien. Maar aantrekkelijk of begeerlijk vond ze zich niet, waardoor ze zich ook niet kon openstellen voor een mogelijke nieuwe relatie. Logisch, want het is moeilijk begeren als je jezelf niet begeerlijk vindt. Op zekere avond belandde ze ietwat aangeschoten in bed met een wildvreemde man, die haar prachtig vond en maar wat graag wilde beminnen. Dat kon ze toelaten, omdat ze wist dat ze de man achteraf nooit meer onder ogen moest komen. Na die nacht begon ze langzaamaan de opwindende vrouw in zichzelf te ontdekken. Die onenightstand gaf haar het geloof en vertrouwen om de sensuele vrouw in zichzelf weer te omarmen.

Haar verhaal is niet uniek. Liefde voor één nacht kan je dichter bij jezelf brengen, precies door die ongeremdheid. Puur genot, want je leeft tenslotte maar één keer. Wat je uiteraard wel in in je achterhoofd moet houden, is je gezondheid, fysiek én mentaal. Denk niet enkel aan condooms, maar ook aan hoe je je voelt. Wanneer je echt verliefd bent, is een onenightstand zelden een goed idee. Vooral vrouwen gaan ervan uit dat ‘hij nog wel zal veranderen’, dat een goed potje seks zijn ogen zal openen. Maar dat is zelden het geval.

Als je echte, oprechte gevoelens voor iemand hebt, is het eerder aan te raden om hem te laten verlangen en dat zelf ook te doen. Laat de spanning groeien en probeer hem niet te winnen met seksuele capriolen, maar palm hem in met je persoonlijkheid en de belofte die in de lucht hangt. Dat werkt stukken beter én je houdt er geen gebroken hart aan over! Het geldt ook omgekeerd: het bed delen met iemand van wie je weet dat hij of zij gevoelens voor je heeft, is evenmin een aanrader, want je wil niet dat de andere zich gebruikt voelt. Mijn advies voor jong en oud: doe het veilig, verwacht er niet te veel van en vergeet niet te genieten.

Door Kaat Bollen

Uit Nina 333, 11 oktober 2014

No Comments

Oneerlijkheid in een relatie zorgt vaak voor ruzies en leidt soms tot een breuk. Maar soms is het verstandiger om dingen voor jezelf te houden, al is er een groot verschil tussen iets verzwijgen en liegen, want dat zou ik nooit aanraden.

Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem écht wel. Ik wil ze niet te eten geven, de mensen bij wie ontrouw ineens na jaren uitkwam. Hoewel de meeste leugenaars denken dat net zij ermee weg zullen komen, is dat zelden het geval, maar het kan wel een tijdje duren. In mijn praktijk zijn die verhalen legio. Een man die al drie jaar een minnares aan de kust had en daar eens per maand naartoe reed, ‘voor het werk’.

De vrouw die haar jeugdliefde terugvond en al vijf jaar met hem afsprak in obscure hotelletjes. De man die een te innige band had met zijn secretaresse en dus regelmatig overwerkte. En altijd weer is het door een stom toeval dat het uitkomt. Zeker als het al langere tijd goed gaat, want net dan worden mensen nonchalanter, en ligt ‘betrapping’ op de loer. Mijn advies is dus ook om niet te liegen. En als je het gevoel krijgt dat je dat moet beginnen doen, is het beter je relatie in vraag te stellen.

In een goede relatie is liegen niet nodig. Het werkt trouwens in twee richtingen: liegen is niet oké, maar vragen stellen waarop bijna automatisch gelogen moet worden is dat ook niet. We hebben er soms een handje van weg om vragen te stellen waarop we het antwoord eigenlijk niet willen weten. Zoals: vind je Jessica Alba opwindend? Opwindender dan mij? En kijk je eigenlijk porno? Don’t go there. Met dat soort vragen schiet niemand iets op. Dat geldt ook voor zijn of haar relationeel en seksueel verleden. Wat schiet je ermee op om te weten op wie je partner in het verleden verliefd is geweest? Of hoe de seks was? Dat heeft niets met jullie te maken en voegt zeker niets toe aan wat jullie hebben. Vraag er dus niet naar. Wanneer je het toch doet, zal je partner geneigd zijn de zaken te verbloemen, om je vooral niet te kwetsen. Het is beter niets te weten dan een halve waarheid. Liegen of liegen uitlokken is dus niet aan te raden. Nooit.

Iets anders vind ik het verzwijgen van dingen die je partner kunnen kwetsen. Denk aan fantasieën. Het grote voordeel daarvan is dat ze zich louter en alleen in je hoofd afspelen. Het is niet slecht om ze daar ook te laten zitten. Ook wanneer je over anderen fantaseert, wat de meeste mensen trouwens doen. Maar je partner schiet er niets mee op om dat te weten. Het kan alleen maar pijn veroorzaken die voor niets nodig is. Zolang je je fantasie niet in werkelijkheid wilt beleven, is er immers niets aan de hand.

Vrouwen met een libidoprobleem laat ik vaak erotische boeken lezen om erachter te komen waar ze opgewonden van worden. Zo was er een jonge vrouw van 23 die op die manier merkte dat ze het meeste zin kreeg van harde, gevoelloze seks, iets wat Lieze nooit had verwacht en waar ze zelfs gechoqueerd door was. Hoewel de verhalen haar in vuur en vlam zetten, moest ze er niet aan denken om met haar vriend hardcore seks te hebben. En dus besloot ze deze ontdekking voor zichzelf te houden. Want het laatste wat ze wou, was hem op al te wilde ideeën brengen.

Leef je dus uit in je fantasieën, zonder je daar schuldig over te voelen of je partner er lastig mee te vallen. Tenzij het fantasieën zijn die je maar al te graag zou zien uitkomen. Maar daarover later meer!

Door Kaat Bollen

Uit Nina 331, 27 september 2014

No Comments