Nina45

Met je partner versmelten, niets lijkt zo romantisch. In een eerste fase wil je alleen maar samen zijn met elkaar. Tot je vriendinnen je niet meer bellen, want je bent al weken niet meer mee geweest. Hoe hou je het evenwicht met je sociaal leven?

Je kan niet genoeg krijgen van je lief, je wordt gek bij de gedachte dat je hem een dag moet missen. En dus zorg je ervoor dat dat zo weinig mogelijk gebeurt. Uiteraard heeft dat invloed op je sociale leven en als deze fase niet te lang duurt, is dat ook niet erg. Iedereen weet wat het is om verliefd te zijn, maar het is belangrijk om hier waakzaam voor te zijn. Dat merk ik steeds vaker.

Een goede vriendin is nu twee jaar samen met een vurige Italiaan. Hij is voor haar naar hier verhuisd en oefent verwoed op zijn Nederlands. Omdat dit maar traag gaat, is het voor hem moeilijk om een eigen sociaal leven op te bouwen. Dat hij hierdoor nog geen werk gevonden heeft, helpt niet. En dus voelt mijn vriendin zich erg verantwoordelijk voor zijn geluk, want hij is voor haar naar hier gekomen. Daarom neemt ze haar vriend elke keer mee naar afspraken. Zo komt hij ook eens buiten en zit hij niet alleen thuis. En hoewel ik absoluut niets tegen de grote liefde van mijn vriendin heb, merk ik wel dat dit een grote invloed heeft op onze vriendschap, want we kunnen niet meer over alles praten. Zelfs de taal is plots een issue, omdat hij ons vaak niet verstaat en dus praten we een mengelmoesje van Nederlands, Engels en Italiaans. Ik merkte dat ik mijn vriendin begon te missen en dus heb ik haar subtiel duidelijk gemaakt dat ik haar ook nog eens voor mij alleen wou, dat ik haar miste. Gelukkig begreep ze het en komt ze dinsdag helemaal alleen bij mij eten.

Helaas is het niet altijd zo gemakkelijk. Zo is mijn nicht nu samen met een gescheiden man en vader. Hij zal altijd in de eerste plaats vader zijn, en daarna pas partner. Begrijpelijk. Maar dat houdt wel in dat mijn vriendin hem maar één op de twee weekends in haar huis heeft en ze die tijd optimaal wil benutten, ook begrijpelijk. Het spijtige is dat ik, met mijn vriendinnen, dan moeilijk een beroep op haar kan en durf te doen. We gunnen haar het liefdesgeluk en vinden dat ze optimaal moet genieten. Groot was dus ook mijn verbazing toen ze vorige week toch met ons mee kwam ontbijten. Het was het weekend waarin ze haar vriend kon zien. Dat ze toch voor ons koos, was een aangename verrassing. Voor je vrienden is het niet leuk als je altijd bij je partner bent en soms krijgt die er ook genoeg van. Bovendien word je nogal snel vanzelfsprekend als je er altijd bent. En iets wat te vanzelfsprekend is, wordt minder geapprecieerd. Door je eigen leven te leiden, ook al ben je ontzettend verliefd of heb je de man van je leven gevonden, blijf je een boeiende partner en zal het altijd weer een feest zijn als je terugkomt.

Op die manier geef je jezelf de mogelijkheid om je te ontwikkelen, waardoor je kan groeien als persoon. Geef je oude hobby’s en vriendinnen niet op als er een nieuwe partner is en durf ook eens kritisch te kijken naar het evenwicht dat je nu gevonden hebt tussen je partner en je leven. Is dat nog een evenwicht of is het na verloop van tijd wat scheef gegroeid?

Het feit dat je door de jaren meer hebt opgegeven dan je zou willen, wil niet zeggen dat je dat niet ongedaan kan maken. In plaats van er spijt van te hebben of erover te jammeren, kan je beter de telefoon nemen en die vriendin een belletje geven.

Door Kaat Bollen

Uit Nina 308, 8 februari 2014

SHARE

Leave a Reply

Your email address will not be published.