Nina70

Vroeger kreeg je een kindje, nu kies je voor een kindje. Dat is een heel verschil. Door onze maakbare maatschappij zijn we het gewend om meestal te krijgen wat we willen, en als dat niet meteen lukt, is dat frustrerend en pijnlijk.

Ik zie vaak koppels die proberen een kindje te krijgen of die zwanger zijn. Meer dan eens zit er een geboortekaartje van cliënten in mijn brievenbus. Ik vind het altijd een hele eer om het proces van proberen, zwanger raken en bevallen van dichtbij te mogen meemaken. Jammer genoeg ben ik er ook vaak getuige van dat het allemaal niet verloopt zoals gepland.

Eén koppel op zes kampt met vruchtbaarheidsproblemen. De oorzaken zijn uiteenlopend: we wachten langer, we hebben niet altijd een gezonde levensstijl, we hebben jobs die veel stress veroorzaken en bovenal: we verwachten dat het vanzelf zal gaan. Wanneer de knoop is doorgehakt, verwachten de meeste koppels dat een positieve zwangerschapstest niet lang op zich zal laten wachten. Soms loopt het anders. Hoe hard je ook je best doet, het lukt niet.

Momenteel zie ik een koppel dat vijf jaar samen is en al vier jaar probeert kinderen te krijgen. Ze zijn er snel aan begonnen omdat de vrouw tegen de veertig aanliep. En op die leeftijd laat je er maar beter niet te veel gras over groeien. Dus nam het stel nauwelijks de tijd om elkaar seksueel te leren kennen en stortten ze zich meteen op het verwekken van een liefdeskindje. Daarvoor werden meteen alle registers opengetrokken: de klassieke thermometer- en ovulatietesten om het moment van haar eisprong te bepalen, en om de twee dagen vrijen om hun kansen te verhogen. Elkaar verkennen en ontdekken in bed werd ingeruild voor seks op commando.

En iets moeten, dat is nooit goed. Zeker niet in bed. Door in de slaapkamer zo plichtmatig te werk te gaan, verdween er heel wat uit hun liefdesleven. Elkaar verleiden was niet meer nodig, er werd toch om de twee dagen gevreeën. Toen het koppel na een jaar nog niet in verwachting was, riepen ze medische hulp in. Al snel werd er begonnen met ivf. Ook dat leverde niets op. Het koppel heeft intussen vier vruchteloze pogingen achter de rug. Dat wil zeggen dat ze nog twee terugbetaalde pogingen te goed hebben. Maar ze hebben besloten die nog even op te sparen, omdat ze op adem willen komen. Omdat ze elkaar willen terugvinden, in en uit bed.

Want een groot risico van vruchtbaarheidsbehandelingen is dat ze een baby opleveren, maar dat je seksleven verdwenen is. En dat wil dit koppel vermijden. Hoe moeilijk het voor hen ook is, we hebben samen beslist hun pogingen tijdelijk te staken, minstens voor een half jaar. In die tijd zullen ze proberen elkaar en zichzelf opnieuw te ontdekken. Dat zal niet gemakkelijk zijn, omdat ze al lang niet meer stilstonden bij wat ze eigenlijk voelden. Dat is het moeilijke aan vruchtbaarheidsbehandelingen: uiteraard wil je alles doen wat de dokters je aanraden, maar het is zo’n zonde als seks daardoor iets louter klinisch wordt en de intimiteit uit jullie relatie verdwijnt. Als voorspel, samen douchen of orale seks er niet meer van komen omdat ze niet tot een baby leiden.

Daarom blijft het belangrijk om naast die doelgerichte seks ook aandacht te blijven schenken aan genot. Sowieso is overschakelen op ‘seks met een doel’ niet eenvoudig als je jaren hebt gevrijd voor het gevoel. Praat er samen over. Houd de schijn niet op om je partner te sparen. Want de kans is groot dat hij of zij hetzelfde voelt. Zoek samen uit hoe genot nog een plek kan vinden binnen jullie relatie.

Door Kaat Bollen

Uit Nina 324, 31 mei 2014

SHARE

Leave a Reply

Your email address will not be published.